స్వీయ పర్యవేక్షణపై మక్కువ

A Google Translation of this article.

ACM నుండి నా మెయిల్ బాక్స్ లో "స్మార్ట్ చెవిపోగు మానిటర్స్ బాడీ టెంపరేచర్" అనే ఈ వార్తా అంశాన్ని నేను చూశాను మరియు నన్ను పట్టుకున్న మొదటి విషయం ఏమిటంటే, నేను నా శరీర ఉష్ణోగ్రతను చివరిసారిగా ఎప్పుడు కొలిచాను. ఇది చాలా కాలం క్రితం కోవిడ్ సమయంలో కావచ్చు, శరీర ఉష్ణోగ్రత, ఎస్పిఓ 2 మరియు ఇతర విషయాలను ట్రాక్ చేయాలని మరియు కొంత కాలం పాటు ఉష్ణోగ్రత స్థిరంగా ఎక్కువగా ఉంటే దానిని అత్యవసర పరిస్థితిగా భావించమని డాక్టర్ నాకు సలహా ఇచ్చారు (ఇది రెండు రోజులు కావచ్చు!). నా శరీర ఉష్ణోగ్రతను కొంత కంటిన్యూటీతో పర్యవేక్షించడం నాకు అదే గుర్తుకు వచ్చింది. కాకపోతే జ్వరం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే స్థానిక వైద్యుడు థర్మామీటర్ ను ఊపి నాలుక కింద పెట్టి కొన్ని సెకన్లు వేచి ఉండి, పాదరసం స్కేలుపై ఉష్ణోగ్రతను చదివి 101.2 అని ఉచ్ఛరిస్తారు (కొలత యూనిట్ గురించి చెప్పకపోయినా అది ఎక్కువ అని మీకు తెలుసు!).

కాబట్టి ఆ వ్యాసం నా కుతూహలాన్ని రేకెత్తించింది మరియు నేను గీక్ వైర్ వార్తా కథనంలో ఉన్నాను. ఉష్ణోగ్రతను ఎలా కొలుస్తారు, సర్వవ్యాపితమైన "స్మార్ట్ గడియారాలు" తగినంత ఫ్యాషన్ కాదని ఫ్యాషన్ పికింగ్ గురించి, బ్యాటరీతో నడిచే చెవిపోగు రీఛార్జ్ చేయకుండా 28 రోజులు ఎలా ఉంటుంది మరియు తరువాత వారి తదుపరి కదలికను వివరిస్తుంది... పరిచయం చేయడానికి... హృదయ స్పందన రేటును నిరంతరం పర్యవేక్షించగల నెక్లెస్! వారు తగినంత పరిశోధన చేశారు మరియు మంచి భూమిని కవర్ చేశారు. వారి ఆలోచన చుట్టూ ఉత్పత్తుల శ్రేణిని ప్రారంభించడంలో దాదాపు ప్రతి కోణం!

"ఒక వ్యక్తి తన ఉష్ణోగ్రతను నిరంతరం ఎందుకు పర్యవేక్షించాలి" అనే కీలకమైన అంశం తప్ప మిగిలినవన్నీ.

ఉష్ణోగ్రతను కొలవగల ఒక ఉత్పత్తి యొక్క ఈ గొప్ప దృష్టితో వచ్చిన "పరిశోధకుడు" లేదా "వ్యాపారం (వో)మనిషి"ని నేను తప్పు పట్టలేదు; ఇది ఖచ్చితంగా ఒక "ఆకర్షణీయమైన" వార్తా వస్తువును తయారు చేస్తుంది మరియు ఒక పత్రాన్ని ప్రచురించడంలో సహాయపడుతుంది (అవును, ఇంటరాక్టివ్, మొబైల్, వేరబుల్ మరియు సర్వవ్యాప్త సాంకేతికతలపై ప్రొసీడింగ్స్ ఆఫ్ ది ఎసిఎమ్ లో ఒక వ్యాసం కనిపించింది!) మరియు ఇది ఉత్పత్తుల ఆభరణాల శ్రేణికి విస్తరించవచ్చని ఎవరికి తెలుసు - ఒక స్టార్టప్ కావచ్చు. చాలా విషయాలు జరగవచ్చు.

కానీ ప్రాథమిక ప్రశ్న ఏమిటంటే, మనకు నిరంతర సెన్సింగ్ ఎందుకు అవసరం మరియు మరీ ముఖ్యంగా (బ్లాగ్ శీర్షిక!) మన శారీరక పరామీటర్లను నిరంతరం పర్యవేక్షించడంలో మనం ఎందుకు అంత బిజీగా ఉన్నాము?

శారీరక పరామీటర్లు {రక్తపోటు, శరీర ఉష్ణోగ్రత, శ్వాస రేటు, హృదయ స్పందన రేటు, రక్త ఆక్సిజన్ సంతృప్తత మొదలైనవి} మానవ శరీరం యొక్క పనితీరును సంగ్రహించే ఉపయోగకరమైన రిఫరెన్స్ విలువలు. ఏదేమైనా, ఈ పారామీటర్లలో చాలావరకు రోజు సమయం, సీజన్ వంటి పర్యావరణ పరిస్థితిని బట్టి మాత్రమే కాకుండా, ఆందోళన చెందుతున్నప్పుడు, సంతోషంగా అనిపించినప్పుడు లేదా నెట్ఫ్లిక్స్లో హారర్ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు వంటి వ్యక్తి యొక్క భావోద్వేగ పరిస్థితిపై కూడా ఆధారపడి ఉంటాయి. ఒక వ్యక్తి యొక్క శారీరక పరామితులు రోజంతా 24×7 దాదాపు ఎల్లప్పుడూ మారుతూ ఉంటాయని ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు. అదనంగా మరియు మరీ ముఖ్యంగా, ఈ పారామీటర్లు, అనేక సందర్భాల్లో, వ్యక్తిపై కూడా ఆధారపడి ఉంటాయి. అంటే అవి "రిఫరెన్స్" నుండి పక్కదారి పట్టినప్పటికీ అవి ఆ వ్యక్తికి "సాధారణం". విచలనం (తప్పుడు అలారం) గురించి మిమ్మల్ని "హెచ్చరించడానికి" మీరు నిరంతరం పర్యవేక్షించే పరికరం బీప్ చేస్తూ ఉంటే, ఆందోళన స్థాయిని ఊహించండి; ఒక సాధారణ వ్యక్తి కూడా తనను తాను కొంచెం టెన్షన్ పడటం వల్ల ఫాంటమ్ ఆరోగ్య సమస్యలకు దారితీస్తుంది.

మన శరీరం ఒక అద్భుతమైన యంత్రం అని నేను నమ్ముతున్నాను. ఇది అన్ని క్రియాత్మక వ్యవస్థలను (శ్వాసకోశ, నాడీ, ఎండోక్రైన్, కండరాల, అస్థిపంజర, మూత్ర, పునరుత్పత్తి, శోషరస, విసర్జన, ఎండోక్రైన్, ఇంద్రియ) వ్యక్తిగతంగా మాత్రమే కాకుండా ఒక పూర్తి సంక్లిష్ట సమీకృత వ్యవస్థగా చూసే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది మరియు మీ మొత్తం వ్యవస్థలో ఏదైనా సరిగ్గా లేనప్పుడు మిమ్మల్ని మందగించమని కోరే సంకేతం రూపంలో కమ్యూనికేట్ చేయగలదు. మనుషులుగా మనం సంకేతాన్ని అర్థం చేసుకోవడం నేర్చుకోలేదన్నది వేరే విషయం. సూక్ష్మ సంకేతాన్ని అర్థం చేసుకోకుండా మనం చేసే పనిని కొనసాగిస్తాం.

మానవులుగా మనం స్మార్ట్ గా మారాలని ఆకాంక్షించాల్సిన సమయం ఇది కావచ్చు (మేము ఉన్నామని మేము చెప్పుకుంటున్నాము, కానీ మేము నిజంగా ఉన్నామా?) మరియు స్మార్ట్ ఎక్స్ (X = గడియారం, ఉంగరం, చెవిపోగు) పై అంతగా ఆధారపడకూడదు.

Obsessed with Monitoring Self

Telugu translation using Google Translator here

I saw this news item “Smart Earring Monitors Body Temperature” in my mail box from ACM and the first thing that stuck me is when was the last time I measured my body temperature. It was a very long time ago may be during COVID when the doctor advised me to keep track of the body temperature, SPO2 among other things and assume it an emergency if the temperature was consistently high for some period of time (may be it was two days!). That was the only time I recall monitoring my body temperature with some continuity. Else it was only when one had fever and the local physician would shake a thermometer and plop it under your tongue and then wait for a couple of seconds and read the temperature on the hard to read mercury scale and pronounce 101.2 (you know it was high even if he did not mention the unit of measurement!). Any high temperature meant no school, wet towel on the forehead and a sympathetic cuddle from your mother and your favorite food which, unfortunately, did not taste good and a suitable dose of an antibiotic or a Pracetamol. Two days after you were back to your feet and the need for thermometer did not come until your next bout of sickness.

So the article did generate my curiosity and I was on the GeekWire news article. The article speaks about how the temperature is measured, talks about fashion picking on the omnipresent “smart watches” as not being fashionable enough, how the battery powered earring can last for 28 days without recharge and then goes on to explain their next move … to introduce … a necklace that can continuously monitor heart rate! Clearly they have done sufficient research and have cover good ground. Almost every possible dimension of launching a series of products around their idea!

Everything, except the crucial point, namely, “why does one need to continuously monitor ones temperature”.

I don't find fault with the “researcher” or the “business(wo)man” who came up with this grand vision of a product that can measure the temperature; it definitely makes for a “catchy” news item and may be helps publish a paper (oh yes, an article appeared in Proceedings of the ACM on Interactive, Mobile, Wearable and Ubiquitous Technologies!) and who knows this could span into a jewelry line of products – a startup may be. There are a whole lot of things that can happen.

But the basic question is why do we need continuous sensing and more importantly (the title of the blog!) why are we so obsessed with continuous monitoring of our physiological parameters?

Physiological parameters {example blood pressure, body temperature, breathing rate, heart rate, blood oxygen saturation etc} are useful reference values which capture the functioning of a human body. However most of these parameters deviate all the time depending not only on the environmental condition like the time of the day, the season, but also on the emotional condition of the person like when one is feeling anxious, feeling happy, or watching a horror movie on Netflix. Needless to say the physiological parameters of a person are almost always varying, 24x7, through out the day. Additionally and more importantly these parameters are, in several cases, person dependent as well. Meaning though they deviate from the “reference” they are “normal” for that person. Just imagine the degree of anxiety, if you the continuously monitoring device kept beeping to “warn” you about the deviation (false alarm); even a normal person would find herself little tensed leading to phantom health issues.

I believe our body is a wonderful machine. It has the ability to look at all the functional systems (Respiratory, Nervous, Endocrine, Muscular, Skeletal, Urinary, Reproductive, Lymphatic, Excretory, Endocrine, Sensory) not only individually but also as a one complete complex integrated system and communicate when something is not right with your overall system in the form of a signal which asks you to slow down. It is another thing that we as humans have not learnt to interpret the signal. We continue to do what we do without interpreting the subtle signal.

May be it is time for us, as humans, to aspire to become smart (we claim we are, but are we really?) and not so much depend on smartX (X= watch, ring, earring).

Almost Conned

 Almost Conned

Ring. Ring. Ring. An unknown number. 

Aah again some young kid interning with an NGO and asking for support for an urgent need, I thought, and was preparing to hear this and was trying to mentally make up what to say because I was busy. Most of these calls are from people who generally speak in English or Hindi or in some cases Marathi having figured out that the number they are calling has origins in Maharashtra, a state in India.

However, the call was, to my surprise the call was from a seemingly elder person for he spoke like an elderly man and claimed to be 78 years old and spoke in Telugu. I was taken off guard, no quick pre-determined response was part of my repository to address this situation!

Most of the callers who seek donations know the name, so that was not a surprise but the garu certainly was!

He started off with a “garu” post fixed to my name. I was floored and he went on saying 

“You might not recognize me or my changed voice because of my inability to get proper treatment when I was down with Corona but just to remind you we met at a conference during your recent visit to Hyderabad some 4-5 years ago”. 

I had not been to Hyderabad in a decade or so which I was certain however the elderly person speech made me think if I had by any chance forgotten any short visit. My memory was in a spin especially because he had got the organization that I work for, right. 

But he quickly went on as if sensing that I had some doubt in what he was saying and said 

“You might have forgotten me, by the way I am also getting old and getting very forgetful, so I can not blame you”. He emphasized “My voice has changed. During Corona I was very sick and the hospitals were demanding 10 lakhs rupees for admission but I did not want to spend that kind of money on hospitalization and hence stuck to home treatment to save money, but in retrospect it was a bad idea”. And added “this home treatment was damaging and made his voice different”. I had nothing to say but sympathize with him and said barely uttered that it was tough for everyone and it was a time where the strength of humanity was demonstrated etc.

Sensing that he had my complete attention or involvement in his difficult situation he further said that he was a pensioner and was scanning his old notes and that is how he spotted my number and said that he was making a very weird request and he was not very happy doing it. 

I  was totally in his flow.

Having had me in his flow he said “Can you please Google Pay me 5000 or 6000 rupees? I will return it as soon as I get my pension.” At this point of time, as a matter of fact, I was quite ready to send him 6000 rupees considering that he was in financial difficulty, pensioner etc though I was unable to relate to him in terms of having ever met him. However sensing urgency I asked him “Where do you live now?” so that I could ask one of my friends in Hyderabad to actually pass on the money to him personally and check on his welfare. He was prepared with an answer, he said that he was in a place called Kuppam which is at the border of Andhra undergoing Ayurveda treatment, which was convincing given that he was a 78 year old elderly pensioner.

Within a couple of minutes of the I received a SMS “google pay number G rangareddy 63*50003*8”. This immediate SMS was unexpected. 

It rang a bell in me. 

My mental picture of this elderly gentleman did not match his ability to send an SMS that too so very quickly. If he was digitally efficient then there is a possibility for him to generate the money he wanted, I thought. In a way this SMS was the savior else I would have transferred the requested amount almost immediately after the call. 

Having sensed some doubt, I decided to wait until sometime before sending him the money (which I had decided!) and got back to my work.

Within 60 minutes he called again and this is when it struck me that this looked very unusual, the follow-up. How can someone, whom they have not met in years call and ask for money and more importantly consider it alright to call them back in as little as an hour? I let my better senses prevail and did not answer the call. Again I get a call in within two hours time. Which I do not pick up either but send him a SMS saying “Am at work. WA your photograph and your location”. 

Something in me wanted to make sure I was indeed talking to a person who needed help. If he was unable to send his location or picture, I thought, he would let me know. But something made me believe that he was digitally savvy.

I have not heard from him since my ask. It has been a month now, no response. Sometime I feel that may be it was a genuine request because he was so convincing. But now I have convinced myself that it was a con of very high quality and I thank myself for not being impulsive and sending him the money as soon as he asked for it!

Believe me, I would have sent but for the SMS and the follow-up!

NB: If you want to talk to the caller replace "*" with zero in the blog. Not sure if his name is G Ranga Reddy though.